ADHD - oorzaken

A. Genetische factoren 
Uit onderzoek met tweelingen en adoptiekinderen en uit familieonderzoek is vast komen te staan dat ADHD voornamelijk wordt bepaald door genetische factoren en niet door zuurstofgebrek bij de geboorte, zoals lang werd gedacht. De concordantie (overeenkomst) bij eeneiige tweelingen is 50-80%, bij twee-eiige tweelingen 0-30%. Eerstegraads familieleden van kinderen met ADHD hebben een vijf maal verhoogd risico zelf AHD te hebben. Ook bij adoptieonderzoek bleken erfelijkheidsfactoren het voorkomen van ADHD te bepalen.
Uit beeldvormend, neuropathologisch en elektrofysiologisch onderzoek is aannemelijk geworden dat de prefrontale cortex en hiermee in verbinding staande subcorticale structuren (met name de basale ganglia) hierbij betrokken zijn. Deze hersengebieden zijn rijk aan neurotransmitters zoals dopamine. Van dopamine is bekend dat het een rol speelt bij onder meer motivatie. Dat dopamine bij ADHD-symptomen betrokken is, blijkt ook uit de effectiviteit van stimulantia. Deze middelen zorgen voor een toename van extracellulair dopamine. Het meest waarschijnlijk is dat ADHD wordt veroorzaakt door een disbalans van verschillende neurotransmitters (waaronder in elk geval dopamine) binnen de hersengebieden die betrokken zijn bij de planning en motivatie van gedrag. Ook noradrenaline speelt een rol bij de pathofysiologie van ADHD mede gezien de werking van de nieuwe noradrenaline transporterblokker atomoxetine op de symptomen van ADHD.

B. Biologische factoren
• geboortegewicht beneden de 2.500 gram  
• zwangerschapsduur korter dan 32 weken  
• slecht functionerende placenta (moederkoek)
• nicotine gedurende de zwangerschap  
• alcohol gedurende de zwangerschap 

C. Omgevingsfactoren 
De invloed van erfelijke factoren is mede afhankelijk van omgevingsfactoren. Zo is een kind met aanleg voor ADHD (dus met risicogenen voor ADHD) extra gevoelig voor kleine problemen in de omgeving of afwijkingen van regels en structuur en wordt snel drukker, impulsiever en minder oplettend. Relevante omgevingsfactoren zijn bijvoorbeeld een rommelig en chaotisch gezinsklimaat, en gebrek aan regelmaat en structuur  en voortdurende uitingen van vijandigheid, kritiek en afkeuring naar het kind.