De Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg (Wkkgz) regelt wat goede zorg inhoudt en wat zorgaanbieders moeten doen als een patiënt een klacht heeft over de zorg. De wet geldt sinds 1 januari 2016 en verving onder meer de eerdere Wet klachtrecht cliënten zorgsector.
Het doel van de Wkkgz is dat klachten zorgvuldig, laagdrempelig en zo veel mogelijk in gesprek worden behandeld. Patiënten willen meestal niet alleen een formeel oordeel, maar vooral gehoord worden, uitleg krijgen en voorkomen dat anderen hetzelfde meemaken. De wet stimuleert daarom openheid over klachten, incidenten en ongewenste gebeurtenissen, zodat zorgaanbieders daarvan kunnen leren.
Op grond van de Wkkgz moet iedere zorgaanbieder een klachtenregeling hebben en toegang bieden tot een klachtenfunctionaris. De klachtenfunctionaris kan informatie geven over de klachtenregeling, helpen bij het formuleren van een klacht en bemiddelen tussen patiënt en zorgverlener. Deze ondersteuning is kosteloos.
Wanneer een klacht niet wordt opgelost, kan de patiënt de klacht voorleggen aan een onafhankelijke geschilleninstantie. Deze kan een bindende uitspraak doen en, als daar aanleiding voor is, een schadevergoeding toekennen.
De Wkkgz gaat niet alleen over klachten, maar ook over kwaliteit en veiligheid. Zorgaanbieders moeten incidenten intern veilig kunnen melden en bespreken, zodat daarvan geleerd kan worden. Ook heeft de patiënt recht op informatie wanneer er tijdens de zorg iets is misgegaan.
Daarnaast kent de Wkkgz verplichte meldingen aan de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd (IGJ). Zorgaanbieders moeten onder meer calamiteiten, geweld in de zorgrelatie en ontslag wegens ernstig disfunctioneren van een zorgverlener melden. Seksueel grensoverschrijdend gedrag door een zorgverlener valt onder geweld in de zorgrelatie en moet worden gemeld bij de IGJ, ook wanneer dit plaatsvindt in de afkoelperiode na het einde van de behandelrelatie.