Huildagen, ook wel baby blues of postpartum blues genoemd, kenmerken zich vooral door een tijdelijke emotionele ontregeling in de eerste dagen na de bevalling, vaak rond de tweede tot derde dag, en bereiken meestal hun piek in de eerste week. De meest voorkomende klachten zijn huilbuien, slapeloosheid, ernstige vermoeidheid, moedeloosheid, somberheid, angst en innerlijke spanning. Daarnaast kunnen ook prikkelbaarheid, concentratieproblemen, piekeren, verminderde eetlust, hoofdpijn, uitputting, levendige dromen of nachtmerries voorkomen. Sommige vrouwen voelen zich daarbij licht verward of tijdelijk vervreemd van zichzelf of hun lichaam. Niet alle symptomen treden tegelijk op. Meestal gaat het om een beperkt aantal klachten die kortdurend aanwezig zijn. Kenmerkend is dat de klachten doorgaans ook weer spontaan verdwijnen, meestal binnen enkele dagen en in het algemeen binnen twee weken. Het begin is vaak vrij plotseling en de klachten kunnen van uur tot uur wisselen.
Huildagen komen zeer vaak voor. In de literatuur lopen de prevalentiecijfers uiteen, mede afhankelijk van de gebruikte definitie en meetmethode, maar meestal wordt aangenomen dat ongeveer 50 tot 80% van de vrouwen in de eerste dagen na de bevalling in meer of mindere mate klachten ervaart.
Oorzaak
De precieze oorzaak van huildagen is niet volledig opgehelderd. Waarschijnlijk spelen meerdere factoren tegelijk een rol. Direct na de bevalling vindt een abrupte hormonale omschakeling plaats, terwijl ook slaaptekort, lichamelijke uitputting, pijn, herstel van de bevalling en de psychologische overgang naar het moederschap bijdragen aan de kwetsbaarheid. Biologische factoren lijken dus belangrijk, maar verklaren waarschijnlijk niet alles.
Behandeling
In principe is geen specifieke behandeling nodig. Uitleg, geruststelling, rust, praktische steun en voldoende slaap zijn meestal het belangrijkst. Soms is vooral ondersteuning van de nachtrust helpend, bijvoorbeeld door tijdelijk ontlasting van zorgtaken of extra hulp uit de omgeving. Wanneer de klachten niet afnemen, na ongeveer twee weken blijven bestaan, duidelijk ernstiger worden of gepaard gaan met uitgesproken wanhoop, suïcidaliteit, desorganisatie of psychotische verschijnselen, is verdere beoordeling nodig. Dan moet gedacht worden aan een postpartum depressie, een bipolaire ontregeling of een postpartum psychose.
Literatuur
- ACOG. (2023). Screening and diagnosis of mental health conditions during pregnancy and postpartum.
- Henshaw C. (2003). Mood disturbance in the early puerperium: A review. Archives of Women’s Mental Health, 6(Suppl. 2), S33–S42.
- NICE. (2014, geactualiseerd). Antenatal and postnatal mental health: clinical management and service guidance.
- Rezaie-Keikhaie K et al. (2020). Systematic review and meta-analysis of the prevalence of maternity blues in the postpartum period. Journal of Obstetric, Gynecologic & Neonatal Nursing.
- Tosto V et al. (2023). Maternity blues: A narrative review. Journal of Personalized Medicine, 13(1), 154.