Haptotherapie is een lichaamsgerichte therapievorm die voortkomt uit de haptonomie, ontwikkeld door de Nederlandse fysiotherapeut Frans Veldman. De benadering richt zich op de rol van voelen, contact en bevestiging in de ontwikkeling en het functioneren van mensen.
Omschrijving
Haptotherapie is een vorm van therapeutische begeleiding waarin het ervaren van gevoelens en het contact met het eigen lichaam centraal staan. De therapie wordt toegepast bij mensen die moeite hebben met het herkennen, toelaten of uiten van gevoelens, of die vastlopen in patronen van spanning, afstand of overcontrole. Uitgangspunt is dat psychische en lichamelijke klachten kunnen samenhangen met een verminderd of verstoord contact met het eigen gevoelsleven en met anderen.
Werkingsmechanismen
Het werkingsmechanisme van haptotherapie ligt in het vergroten van lichaamsbewustzijn en het herstellen van contact met gevoelens. Door stil te staan bij lichamelijke sensaties, spanning en reacties in het contact, kan iemand zich bewuster worden van eigen grenzen, behoeften en emoties. Binnen de benadering wordt verondersteld dat het ervaren van bevestigend en veilig contact kan bijdragen aan het verminderen van spanning en het versterken van zelfvertrouwen en regulatie. De wetenschappelijke onderbouwing van deze aannames is echter beperkt.
Techniek
Haptotherapie maakt gebruik van gesprek en ervaringsgerichte oefeningen, waarbij ook aanraking een rol kan spelen. Aanraking wordt zorgvuldig en afgestemd ingezet om aandacht te richten op lichamelijke beleving en contact. Daarnaast wordt gewerkt met het verkennen van situaties waarin nabijheid, afstand, grenzen en contact een rol spelen. Het doel is dat de cliënt beter leert voelen wat er in hem of haar omgaat, en van daaruit bewuster keuzes kan maken in gedrag en relaties.
Literatuur
- Veldman F. (1987). Haptonomie: wetenschap van de affectiviteit.