Psychofarmaca kunnen effectief zijn in de behandeling van psychische klachten, maar kunnen ook bijwerkingen geven. De meeste bijwerkingen zijn mild en tijdelijk, zoals misselijkheid of sufheid, en verdwijnen vaak na verloop van tijd of bij aanpassing van de dosering. Sommige bijwerkingen vragen echter meer aandacht, omdat ze ernstiger kunnen zijn, minder goed herkend worden of een specifieke aanpak vereisen.
Op deze pagina worden belangrijke bijwerkingen besproken die niet altijd aan één specifieke medicatiegroep gebonden zijn, of die een eigen klinisch beeld vormen. Het gaat bijvoorbeeld om bewegingsstoornissen, het serotoninesyndroom en psychiatrische bijwerkingen van medicatie. Deze bijwerkingen kunnen soms geleidelijk ontstaan, maar ook acuut optreden en vragen dan om snelle herkenning en handelen.
Het herkennen van bijwerkingen is een belangrijk onderdeel van het gebruik van psychofarmaca. In de praktijk betekent dit dat effect en bijwerkingen steeds samen worden beoordeeld, en dat zo nodig het behandelbeleid wordt aangepast. Op de onderliggende pagina’s wordt per bijwerking ingegaan op het klinisch beeld, de oorzaken en de mogelijke aanpak.